Aan de andere kant van het glas
rommelt plastic de straat
prijken borsten trotst hemelwaarts
vrijen voeten ruw betongruis
versiert een madam haar flaneerbalkon
Aan de andere kant van het glas
zuigt de lucht ons grijs bestaan
ebt het blauw ons zo volle overvloed
rakelings aan ons geheven hoofd voorbij
deint dat altijd deinende zelfde gordijn
Aan de andere kant van het glas
spiegelt kijken het buren gluren
betrapt mos sleets tussen straatsteen
voegen van zelfsprekend ouds
tot verlangend drogen gedoemd
Umare Kawatta
Bekijk ook Essentions voor meer werk van deze dichter/fotograaf