Op 29 september jl. bezocht FMT de foto-expositie van Fotogroep De Huiskamer in de sfeervolle en historisch rijke Lambertuskerk van Raamsdonk. De locatie, met haar gotische architectuur en serene atmosfeer, bleek de perfecte plek om het werk van deze getalenteerde groep fotografen te tonen. Fotogroep De Huiskamer wist zich uitstekend te presenteren met een breed scala aan foto’s van toegewijde fotografen die ieder een unieke en persoonlijke visie op fotografie laten zien. De liefde voor het vak straalde van de werken af, en de verzorgde presentaties gaven de expositie een professionele uitstraling. De aanwezige fotografen waren zichtbaar trots en stonden open voor een persoonlijke toelichting, wat bijdroeg aan de warme en geslaagde sfeer van de tentoonstelling.
Bij binnenkomst treffen we de artistieke beeldende vormgeving van fotograaf Hubert van Liefland, die zichzelf kwetsbaar in zijn werk presenteert. FMT was onder de indruk van deze krachtige zelfreflectie. We zien een lichaam versierd met zorgvuldig aangebrachte tepels, wat een speelse verwijzing biedt naar sensualiteit en identiteit. Het religieuze vijfluik roept associaties op met een zoektocht naar identiteit en zelfliefde. Iconische verwijzingen naar de anatomische les en de beeldende kraaienkop verbinden lichaam, geest en symboliek. Sta eens langer stil bij Lieflands beelden; visualiseer daarbij het tijdverloop van oude Egyptische kunst – zoals goden in een schrijn – tot de hoogmoed van Icarus en de huidige genderdiscussie. Ervaar het verloop van donker naar licht; voorspelt Lieflands fotoprinter hier wat ons nog te wachten staat?
Dan betreden we de wereld van Mariette Aernouds. Met slechts enkele foto’s weeft zij een rijk tapijt van symboliek en esthetiek. Deze fotograaf laat de natuurlijke wereld spreken, evenals de poëtische zijde van de menselijke ziel. Overigens wordt hier gebruik gemaakt van zogenaamde Toyoboprint. Dit is een druktechniek met fotopolymeerplaten, zoals Toyobo-platen, die gevoelig zijn voor licht. Een afbeelding wordt op een transparante film geprint en vervolgens op de Toyobo-plaat belicht met UV-licht. De onbelichte delen worden uitgewassen, waardoor een reliëf ontstaat dat inkt vasthoudt. Dit proces combineert fotografische precisie met de traditionele ambacht van etsen en is milieuvriendelijker doordat het water gebruikt in plaats van chemicaliën.
We bladeren door Aernouds’ fotoboek voor meer diepgang (het geëxposeerde werk is wat ons betreft slechts een voorproefje) en verliezen ons in haar serene, dromerige werk, dat scherp geworteld is in de realiteit.
Ton Wolswijk neemt ons mee naar India met een indrukwekkende oranjerode gloed van de opkomende zon, waarbij grote groepen hindoe-gelovigen zich verzamelen aan de oevers van de Ganges. Tijdens het grootste hindoe-festival ter wereld, de Kumbh Mela, zien we op de eerste dag bij zonsopgang de rituele duik in een van de heilige rivieren van India. Dit beeld is gemaakt in Allahabad, waar honderdduizenden pelgrims samenkomen. Er is een haast mystieke stroom van mensen op zoek naar verlossing en hoop, ondersteund door de logistiek van elektriciteit en speakers die mogelijk oproepen tot gebed. Complimenten aan Wolswijk voor haar doordachte positionering, die de lagen van massa, groep en individu prachtig in beeld brengt. FMT kan het niet laten dit beeld te relateren aan situaties in eigen land, zoals de omstandigheden in Ter Apel. Wolswijk’s werk biedt daarmee een grensoverschrijdende verbeelding.
Met het geëxposeerde werk van John Moest blijven we even in Aziatische sferen. Drie mannen met tulbanden staan tussen dampende ketels vol kolkende vloeistoffen. De lucht is verzadigd met hitte, terwijl het licht de kleuren doet gloeien. Wat vooral opvalt, is de terloopse manier waarop dit moment is vastgelegd – alsof de tijd even stilstaat. Het lichtspel en de tinten zorgen voor een vurige intensiteit; je voelt de energie van het moment. John vangt hiermee perfect de essentie van ‘in the heat of the moment’.
Bij Mariëlle van de Wiel dansen schaduwen over ruw geschept papier, waar donkere tinten elkaar omarmen in een spel van licht en duisternis. Het werk ademt, met iedere vezel voelbaar, en vormt een zachte achtergrond waarop de schaduw lijkt te zweven. Verschillende kaderingen vangen delen van het geheel, elk een nieuw verhaal vertellend. Mariëlle’s werk is luchtig, alsof het beeld niet gebonden is aan het oppervlak, maar eerder doorzichtig is, de vrijheid van een zomerse middag gevangen in tijdloze structuur.
In het beeld van de dode papegaai (fotograaf Ad van de Sande) vangen we een vreemd soort rust, een moment tussen leven en dood. Het oog van de vogel, helder en haast levendig, kijkt ons aan met een onmiskenbare scherpte, alsof hij nooit echt de wereld heeft verlaten. De veren, wellicht verward door een nacht vol speelsheid met een kaketoe van de naastgelegen boom, glanzen zacht. De foto zelf lijkt verweerd, alsof deze jarenlang onaangeroerd in een doos onder een bed heeft gelegen, tussen vergeelde brieven en vergeten herinneringen. Het zachte, diffuse licht versterkt de tijdloze kwaliteit van het beeld – een moment dat meer vragen oproept dan het antwoorden geeft, een stille indruk van nostalgie.
We sluiten af met het werk van Ton Dirven, bekend om zijn kunstzinnige, dromerige en surrealistische foto’s. Zijn werk varieert van portretten tot zwart-wit naakten, waarbij hij emoties en stemmingen subtiel vastlegt door verfijnd gebruik van licht. Ditmaal zien we onder andere een tweeluik van model Kaya. Tijdens hun eerste ontmoeting vertelde Kaya onverwacht aan Ton in transitie te zijn. Dit confronteerde de fotograaf met zijn onbekendheid met de LGBTQIA+ gemeenschap, en transgenders in het bijzonder. Ton heeft sindsdien meer interesse gekregen in dit onderwerp en spreekt over een samenwerking die hij met Kaya wil voortzetten. FMT is benieuwd naar het vervolg.
